Καλή σχολική χρονιά
 
Καλή  σχολική χρονιά και πάλι! 
 Η έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι μια γλυκιά στιγμή στη ζωή του κάθε παιδιού. Όμως, για  πολλούς μαθητές η επιστροφή στη σχολική ρουτίνα μπορεί να ξεκινήσει με αρκετές δυσκολίες. Ας δούμε μερικές ιδέες για το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς με όσο το δυνατόν λιγότερο άγχος:
1. Επιστροφή στο «σχολικό ωράριο» ύπνου.
Οι πρώτες ημέρες «Σηκώνομαι νωρίς και πηγαίνω νωρίς για ύπνο», μπορεί να είναι δύσκολες, αλλά αυτό θα είναι χρήσιμο σε βάθος χρόνου. Ξεκινήστε τα πρωινά σας, κάνοντας ευχάριστες δραστηριότητες, όπως η προετοιμασία του πρωινoύ, μικρή γυ-μναστική ή ακούγοντας την αγαπημένη μουσική του παιδιού σας ή το τραγούδι όλης της οικογένειας
 
2.Βρείτε την ευκαιρία να επισκεφτείτε το σχολείο.
Τα σχολεία συνήθως ανοίγουν νωρίτερα,  από την έναρξη των μαθημάτων. Επισκε-φτείτε  το με το παιδί σας. Το άγχος ή η φοβία του παιδιού μειώνεται αισθητά, όταν βλέπει ξανά  την τάξη του ή συναντήσει ξανά το δάσκαλό του. Αν το παιδί σας πρόκειται να φοιτήσει για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο σχολείο, περπατήστε μαζί του ως εκεί και γνωρίστε του το σχολικό του χώρο.
 
3.  Ενεργή συμμετοχή των παιδιών.
Ψωνίστε μαζί με το παιδί σας την νέα του τσάντα ή τα καινούρια του παπούτσια, τα μολύβια του και τις υπόλοιπες σχολικές του ανάγκες. Είναι μία διασκεδαστική συνήθεια για πολλές οικογένειες.   Βοηθήστε το παιδί σας να γράψει μια λίστα με τα πράγματα που χρειάζεται για το σχολείο.  Πάρτε τη λίστα στο κατάστημα και αφήστε το να διαλέξει τις δικές του προμήθειες.  Η λίστα είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να εξασκηθεί στην ανάγνωση και τη γραφή, καθώς και στο σχεδιασμό. Δώστε στα μεγαλύτερα παιδιά ένα χρηματικό ποσό για να εξασκήσουν τις ικανότητές τους στα μαθηματικά και να εξοικειωθούν με την οργάνωση των χρημάτων.
4.  Υποχρεώσεις

Ως γονείς, τακτοποιήστε πριν από το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς τον  προγραμματισμό των ιατρικών εξετάσεων, τη μεταφορά των παιδιών προς και από το σχολείο. Ελέγξτε τις υποχρεώσεις σας μακριά από τα παιδιά, έτσι ώστε να μην τους μεταφέρετε το άγχος που εσείς έχετε.
 5. Επικοινωνήστε με το/ τη δάσκαλο/α τάξης
Συνεργαστείτε με τον Εκπαιδευτικό τάξης με ειλικρινή και ανιδιοτελή διάθεση! Μην ξεχνάτε πως μετά από εσάς, είναι εκείνος ή εκείνη που βλέπει περισσότερο το παιδί σας. Μιλήστε του και για τα δικά σας άγχη και δείτε πως είναι πάντα στο πλευρό σας ως αρωγός στη δύσκολη προσπάθεια που και εσείς κάνετε ώστε να γίνει το παιδί σας άξιος μαθητής και σωστός πολίτης.
 
6. Αντιμετωπίστε τη σχολική φοβία του παιδιού σας
Η σχολική φοβία  εμποδίζει  το παιδί πραγματικά να αυτονομηθεί και έτσι αρχίζει να παρουσιάζει και συμπτώματα «δυσκοινωνικής συμπεριφοράς», αφού είναι δεδο-μένη η  σχολική του άρνηση με ό,τι αυτή συνεπάγεται. Είναι λοιπόν εύκολο  είτε  να γίνει θύτης είτε να θυματοποιηθεί (φαινόμενο:bullying), λόγω μη ικανοποιητικών κοινωνικών δεξιοτήτων. Άρα, το άγχος της παιδικής ηλικίας είναι δυνατόν να οδηγή-σει και σε  επιθετική συμπεριφορά (Παρασκευόπουλος, 1982).
 
Το παιδί που εκδηλώνει τη σχολική φοβία βασανίζεται συνήθως από την έγνοια ότι πρέπει να αφήσει το σπιτικό περιβάλλον και όχι τόσο από ένα συγκεκριμένο φόβο στο σχολείο. Eπικαλείται διάφορους λόγους για να παραμείνει στο σπίτι, που συνήθως δεν πείθουν τους οικείους του.
 
Τα συμπτώματα της σχολικής φοβίας

Για να συμπεράνει κανείς ότι ένα παιδί παρουσιάζει σχολική φοβία πρέπει να εμφανίζει  τα ακόλουθα (Schmitt,1991):
Για να συμπεράνει κανείς ότι ένα παιδί παρουσιάζει σχολική φοβία πρέπει να εμφανίζει  τα ακόλουθα (Schmitt,1991):

Αόριστα σωματικά συμπτώματα: στομαχόπονοι, πονοκέφαλοι, πόνος στο λαιμό, ναυτία ή ζάλη, διάρροια, ιδιοτροπίες στο φαγητό, νυχτερινούς εφιάλτες, ενούρηση, εγκόπριση κλπ. εμφανίζονται κατά κύριο λόγο το πρωί. Την ώρα που πρέπει να πάει το παιδί στο σχολείο παρουσιάζει συμπτώματα αντικοινωνικής συμπεριφοράς, όπως εκρήξεις θυμού, επιθετι-κότητα, υπερκινητικότητα, άρνηση να δεχτεί φαγητό, συμπτώματα τα οποία επιδεινώνονται  τη στιγμή της αναχώρησης για το σχολείο ή κατά την άφιξη στο σχολικό χώρο. Συνήθως υπάρχουν ελάχιστα συμπτώματα κατά τα σαββατοκύριακα και τις διακοπές, ενώ εμφανίζονται την Κυριακή το βράδυ και τη Δευτέρα το πρωί.Το παιδί αναζητά τους γονείς του κατά την παραμονή στο σχολείο και θέλει να γυρίσει στο σπίτι.Τα συμπτώματα έχουν αρχίσει στο νηπιαγωγείο ή στην Α’τάξη του δημοτικού, αν και κάποιες φορές ενδέχεται να εμφανιστούν και στο Γυμνάσιο. Η πιο συχνή εμφανισή τους σημειώνεται στη Β’ τάξη του δημοτικού σχολείου (Herbert,1998).Tα συμπτώματα αρχίζουν Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο. Εντυπωσιακό είναι ότι το παιδί σ’όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητές του φαίνεται υγιές και ενεργητικό.
 
Αντιμετώπιση
Το παιδί πρέπει να επιστρέψει στο σχολείο. Οι γονείς θα βοηθούσαν προς το σκοπό αυτό αν αρχικά  μπορούσαν να αναλογιστούν σχετικά με την αρχική εκδήλωση του φαινομένου αυτού στο παιδί. Ο φόβος και η άρνηση για το σχολείο αφορούν τις διαπροσωπικές του σχέσεις, την πιθανή χαμηλή επίδοση ή το σχολείο γενικά. Με το να διερευνήσουν τους τρόπους με τους οποίους εκφράζει το παιδί τα συναισθήματα του,δείχνοντας υπομονή, σταθερότητα στη συμπεριφορά τους και έμπρακτο ενδια-φέρον για τη συμπεριφορά του.
 
Όταν το παιδί παραπονείται ότι είναι άρρωστο πρέπει να κρίνουν από όσα ξέρουν για την προσωπικότητά του κατά πόσο συμβαίνει κάτι τέτοιο ή το παιδί προσπαθεί να κερδίσει την παραμονή στο σπίτι. Είναι πολύ σημαντικό να εδραιωθούν στο σχήμα επικοινωνίας γονέων- και παιδιού, τόσο η έκφραση συναισθημάτων, του φόβου για το σχολείο, όσο και η συζήτηση για όσα συνέβησαν στη σχολική μέρα του παιδιού είτε καλά είτε άσχημα.
 
Η συνεργασία γονέων-σχολείου
 Έχει μεγάλη σημασία για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της σχολικής φοβίας. Οι γονείς μπορούν να μοιραστούν το πρόβλημα με το προσωπικό του σχολείου με σκοπό  να συμβάλλει από τη δική του πλευρά στη σταδιακή επανένταξη του παιδιού στο σχολείου.
 
Το υποστηρικτικό κλίμα στην τάξη, τα σαφή  όρια από την πλευρά του δασκάλου αλλά και η θερμή  υποδοχή του παιδιού στην πόρτα από το δάσκαλο για κάποιο διάστημα , έτσι ώστε να ενισχυθεί ο αποχωρισμός από το γονιό, θα εξομάλυναν τη φοβική αντίδραση του παιδιού προς το σχολείο.

Ένας ακόμη τρόπος αντιμετώπισης των συμπτωμάτων θα ήταν η ένταξη του παιδιού σε αθλητικές ομάδες, επισκέψεις στα σπίτια των άλλων παιδιών , οι συχνές κατά το δυνατόν έξοδοι από το σπίτι.

Σε αρκετές περιπτώσεις  η έγκαιρη  συνεργασία με τον ειδικό, ψυχολόγο και  παιδοψυχίατρο θα βοηθούσε σημαντικά στην μαθησιακή απόδοση και τη συναισθηματική νοημοσύνη του μαθητή.
 
Πηγές:
Καλλιμώρου Εβελίνα(2007)”Επαφή με το παρελθόν”, Βιωματική άσκηση, Ψυχοθεραπεία Gestalt, tvonline.gr
Herbert Martin(1998) «Ψυχολογικά προβλήματα παιδικής ηλικίας, εφαρμοσμένη Ψυχολογία 1α, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
Sxoleio98.blogspot.com